Posts Tagged “Indignados”

Míntennos. Manipúlannos. Engánannos. Aproveitan os momentos nos que a nosa garda está baixa para someter as nosas vontades, para facernos transgredir todas as nosas crenzas, costumes, formas de ver o mundo. O sistema está contra nós. Aprovéitase de nós. Xoga connosco (expansion.com).

Esta é unha das ideas que nos pode xurdir tras ver o documental, e tamén libro, “A doutrina do Shock: o auxe do capitalismo de desastres”, da famosa xornalista canadense Noami Klein. Coñecida pola súa influencia no movemento antiglobalización, esta investigadora escribiu varios libros, multitude de ensaios e artigos. Unha cousa é certa, Naomi Klein, tras o éxito de “NoLogo” (unha novela-ensaio que analiza o poder das marcas na sociedade actual e busca denunciar o comportamento das grandes multinacionais), non se quedou man sobre man. Púxose novamente en ruta, visitando ou vivindo por breves períodos en Arxentina, Brasil, Sudáfrica, Chile, Bolivia, Iraq, Sri Lanka, Tailandia, Líbano, Rusia e, folga dicilo, EEUU. Desde eses países enviou reportaxes e neses países entrevistou a economistas e a activistas para xornais como “The Guardian”, “The Nation” ou o “New York Times”. Ao propio tempo, acumulou información sobre os cambios operados no neoliberalismo tras o ataque ao World Trade Center neoiorquino do 11 de setembro de fai agora seis anos.

Resulta impresionante o traballo feito por Naomi Klein de reconstrución das carreiras políticas, os vínculos de amizade, as relacións de negocios de homes - de Dick Cheney a Donald Rumsfeld, de John Ashcroft a Domingo Cavallo, de Michel Camdessus a Paul Bremen, a Paul Wolfowitz e á familia Bush - que pasan dun consello de administración dalgunha transnacional á dirección dun “think thank” neoliberal, de postos de responsabilidade nalgún goberno aos despachos do Banco Mundial ou do FMI.

Naomi Klein non quere construír unha teoría do desenvolvemento capitalista. É unha excelente publicista e xornalista de investigación que se expón sempre a pregunta correcta: como organizar a resistencia ao neoliberalismo.

Shock doctrine é, pois, un libro ambicioso, porque pretende ofrecer un mapa do “capitalismo dos desastres”. É certamente un fresco da reorganización do capitalismo tras o 11 de setembro e empeza a identificar os seus puntos de forza, as empresas líderes que están a emerxer, a súa vocación global. Pero tamén identifica os seus puntos débiles. É, pois, un mapa útil de ler, tamén para prepararse a resistir a próxima onda de terapia de shock que se alimentará coa próxima catástrofe ambiental e coa próxima etapa da guerra preventiva. Ou do anunciado e recorte dos gastos sociais para contrarrestar a decadencia económica (Benedetto Vecchi).

O documental, moi breve pero esclarecedor - 79 minutos -, móstranos unha vez máis o lado escuro do capitalismo máis salvaxe, do libre mercado máis feroz, capaz de desbocar economías a favor, normalmente, do que máis ten. Pero abrigo advírtenos, prevennos, que en momentos como o actual, cando a crise golpea con máis forza, somos profundamente vulnerables e debemos permanecer alerta para que os gobernos non aproveiten o noso estado de shock no noso prexuízo.

Así, en PANXEA, acabouse onte o Mes dos Documentais Indignados coa proxección de “La Doctrina del Shock”. E tras as proxeccións de “Memoria del Saqueo“, “La Dignidad de los Nadies” e “Inside Job“, non podemos deixar de pensar que a crise non se resolverá cos recortes en servizos públicos non rendibles, coa volta ao crecemento duns países do Norte, ou co crecemento dos millonarios no mundo, senón como o elixas ti.

Tags: , , , , , , , , ,

Comments No Hay Comentarios »

“Inside Job” presenta a indignante historia dun “goberno de Wall Street” e explica como esta recente crise financeira foi efectivamente un “inside job” ou delito interno colectivo executado por banqueiros, políticos, axencias calificadoras, burócratas e profesores universitarios, quen utilizaron a desregulación para crear e promover complexos instrumentos financeiros derivados e titulizados -coñecidos por algúns como “armas de destrución masiva“- para beneficiar as súas propias contas bancarias, mentres facían a vista gorda cando o mercado subprime de hipotecas esborrallouse, arrasando cos aforros de toda unha vida de moitas persoas. Tal e como se afirma na película, “esta crise non foi un accidente“.

En segundo lugar, Inside Job móstranos aos reguladores que en realidade traballaron para non ter que regular. Todos estes reguladores tiñan interiorizado a tese de que o fin da historia chegara e que ningunha crise financeira arrasaría o mundo. Estaban convencidos de que deixando facer aos mercados financeiros todo funcionaría mellor. E nisto estaban todos: políticos de esquerdas e de dereitas. A crise mostrou como o seu abandono de funcións tivo grandes consecuencias, pero tamén mostra como non foron penalizados por iso. Seguen aplicando as mesmas políticas e séguese confiando cegamente en moitos dos instrumentos e mecanismos responsables da crise.

Pero os reguladores traballan con datos, estudos e informes. E a principal fonte desa información é o mundo académico. Os economistas das principais universidades avogaban por un mundo neoliberal, onde os mercados financeiros eran libres en practicamente todos os sentidos e onde a mellor receita en regulación era precisamente non regular. Eses economistas justificaban as súas conclusións con sesudos informes repletos de tópicos e lugares comúns e con ferramentas econométricas que ocultaron o baleiro real dos seus traballos.

Eses economistas eran ademais consultores ou directamente empregados das grandes entidades financeiras que eran, precisamente, as grandes beneficiadas deses informes. Un conflito de interese puro e duro que Inside Job mostra claramente. E en particular móstrao co exemplo de Miskhin, un alto economista da Reserva Federal, e que antes da dolorosa caída de Islandia redactou un informe titulado “Estabilidade financeira en Islandia” encomiando o sistema financeiro daquel país. Despois do crack Miskhin debería ser enviado ao ostracismo, como tantos outros economistas do estilo, pero limitouse a volver ao ensino. Iso si, antes cambiou o título do seu informe e pasou a chamalo “Inestabilidade financeira en Islandia”. E, como con Miskhin, Inside Job revélanos casos extraordinarios dese papel legitimador dos economistas.

A cinta termina explicando como Obama decidiu manter a liña do seu predecesor republicano e como todo continuaría igual despois de todo. Pola contra, os bancos restantes son aínda máis grandes, e os incentivos aos altos executivos seguen sendo os mesmos.

Tras as proxeccións de “Memoria del Saqueo“, “La Dignidad de los Nadies” e a de “Inside Job” onte, en PANXEA seguiremos o Mes dos Documentais Indignados con “La Doctrina del Shock” o vindeiro xoves día 28 ás 19h45. É unha película sobre as orixes das teorías radicais de Milton Friedman, profesor da universidade de Chicago, e a súa posta en práctica, durante os anos oitenta, en países tan dispares como o Chile de Pinochet, a Rusia de Yeltsin, a Gran Bretaña de Thatcher e, máis recentemente, en Afghanistan e Iraq.The Shock Doctrine” pon ao descuberto o lado máis escuro da ideoloxía neoliberal, tan impopular que só puido imporse mediante a tortura e a represión.

Tags: , , , , , , , , , ,

Comments No Hay Comentarios »

Durante os anos 90 reiteraron a idea de que a realidade non podía cambiar, que debiamos resignarnos ao camiño único neoliberal. Unha cultura da derrota, amnésica e hipócrita, calou fondo nos sentimentos de millóns de persoas.

Pero outra realidade viña amosando o contrario a través de miles de actos individuais e colectivos. Con “La dignidad de los nadies” Fernando Solanas quixo revelar as pequenas vitorias e fazañas cotiás de “os nadies”, alternativas e propostas solidarias que demostran como este mundo sí pode cambiar.

Cos paralelismos que podemos facer respecto desa situación indigna en Grecia, Portugal, España e en toda Europa, queremos seguir loitando e non esquecer os fracasos ineludibles.

“Os máis novos preguntaban que sucedera e aínda que o denunciamos moitas veces durante os 90, era necesario traer as imaxes desa historia e colocalas no seu contexto. Así naceron ‘Memoria del Saqueo’ (2002/2004), unha análise das políticas do poder, e ‘La Dignidad de los Nadies’, construída con relatos e historias dalgúns protagonistas da resistencia social” (Fernando “Pino” Solanas).

Tras a proxección de “Memoria del Saqueo” a semana pasada e a de “La Dignidad de los Nadies” onte, en PANXEA seguimos o Mes dos Documentais Indignados con “Inside Job” o vindeiro xoves día 21 ás 19h45. Esta película revela o modus operandi dos especuladores financeiros, auténticos “ionquis” de poder -así como doutras substancias e delitos-, que neutralizaron durante anos á soberanía cidadá co fin de saciar a súa ansia de enriquecemento sen escrúpulos e converternos en vítimas dunha crise global desde Cádiz a Alabama, Reikiavik ou Lima.

Xa sabedes! O vindeiro xoves 21 esperámovos a mesma hora e mesmo lugar: PANXEA.

Tags: , , , , ,

Comments 2 Comentarios »

Para non esquecer o combate dos indignados e as causas do movemento do 15-M que animan os cidadáns e cidadás galegos e doutras partes do mundo a seguir coas súas movilizacións, PANXEA realizará durante o mes de xullo o “Mes dos Documentais Indignadostódolos xoves do mes de Xullo, ás 19:45 horas.

Día 7: “Memoria del Saqueo” (2004) tenta compor unha imaxe viva da situación pola que pasou Arxentina desde a ditadura militar de 1976 até o estalido da revolta do 19 e 20 de decembro de 2001. Saca relucir os mecanismos que provocaron este “saqueo” en nome da globalización e o libre comercio, que coas receitas económicas dos organismos internacionais, especialmente do FMI, terminaron no xenocidio social e o vaciamiento financeiro do país. “Memoria del Saqueo” recibiu o premio ao Mellor documental Latinoamericano, no marco do 8º Festival de Cinema Latinoamericano de Los Ángeles.

Día 14: “La Dignidad de los Nadies” (2005) céntrase na vida de diversos personaxes da Arxentina logo da crise institucional e socio-económica ocorrida no país no ano 2001. “La Dignidad de los Nadies” concibiuse a partir da catástrofe social que resultou: 25% de desocupados e 60% de pobres e indixentes. Son relatos de solidariedade, pequenas epopeias contadas polos seus protagonistas. O documental gañou o premio “Arcoiris Latino” como mellor filme “latino” presente na Mostra de Venecia.

Día 21: O documental “Inside Job” (2010) trata sobre a crise financeira de 2008. Presenta investigacións e entrevistas con financieiros, políticos, xornalistas e académicos. A cinta céntrase nos cambios na industria financieira nas décadas pasadas que levaron á crise. Ao describir o desenvolvemento da crise, a cinta tamén examina o conflito de intereses do sector financeiro, así como das axencias de cualificación de risco ou dos profesores das universidades de prestixio. Gañou o Oscar á meloor película documental na última edición dos premios de Hollywood. Inside Job presenta “un bo traballo de divulgación”, segundo Attac.

Día 28: “La Doctrina del Shock” está baseado no libro de 2007 da xornalista canadense Naomi Klein quen gañou o premio literario británico Warwick (2009) polo seu libro. Klein mantén que os gobernos aproveitan períodos de crises económicas, guerras, desastres naturais, ataques terroristas e epidemias, para saquear os intereses públicos e levar a cabo todo tipo de reformas a favor do libre mercado. A película rastrexar as orixes deste capitalismo salvaxe nas teorías radicais do Premio Nobel de Economía Milton Friedman.

Despois de cada proxección, convidámosche a compartir a túa opinión nunha mesa redonda. Dende 1995, en PANXEA, traballamos na sensibilización e a participación activa en diversas iniciativas de economía alternativa, social e solidaria. E por iso, dende aquela época, queremos impulsar cambios que vaian mudando as estructuras a prol da xustiza social, ecolóxica, de xénero, promovendo igualmente a paz e o desenvolvemento sustentábel.

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Comments 6 Comentarios »